Hilaire-Germain-Edgar De Gas, 1834-1917


francuski artysta tworzący dzieła malarskie, rzeźby, grafiki i rysunki. Jest uważany za jednego z impresjonistów, chociaż odrzucił to pojęcie i wolał się nazywać realistą. Wspaniały rysownik szczególnie zainspirowany tańcem, ponad połowa jego prac przedstawia tancerzy. Są one mistrzowskie w opisie ruchu, podobnie jak tematy związane z wyścigami i kobiece akty.
Portrety są godne uwagi ze względu na psychologiczną złożoność i przedstawienie izolacji ludzi.
Początkowo chciał zostać malarzem historii, do czego został dobrze przygotowany przez rygorystyczne szkolenie akademickie i uważną lekturę klasycznej sztuki. Mając trzydzieści lat, zmienił zainteresowania i poprzez przeniesienie tradycyjnych metod malarza historycznego na współczesną tematykę, stał się klasycznym malarzem współczesnego życia.
Degas urodził się w Paryżu, we Francji, był najstarszym z pięciorga dzieci Celestyn Musson De Gas, Creole z Nowego Orleanu, i Augustin de Gas, bankiera. Rodzina była średnio zamożna. Jego matka zmarła, kiedy Degas miał trzynaście lat, po czym ojciec i dziadek mieli główny wpływ na jego młodzieńcze lata. W wieku jedenastu lat, Degas rozpoczął edukację w Liceum Louis-le-Grand, które ukończył w 1853 roku....

Czytaj więcej

KALENDARIUM

ur.19 lipca 1834 w Paryżu .

1853 r.- Ukończył swoją edukację maturą z literatury (naukę rozpoczął w wieku 11 lat).

1853 r.- Zmienił swój pokój na pracownię artysty. Miał wtedy osiemnaście lat.

1853 r.- W listopadzie zapisał się na studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Paryżu.

1854 - 55 r.- Studiował w pracowni Louis Lamothe'a i krótko Escole des Beaux Arts w Paryżu

1856 r. W lipcu Degas podróżował do Włoch.

1858 r.- Podczas pobytu u rodziny ciotki w Neapolu, zrobił pierwsze szkice do ”The Bellelli Family”

1862 r.- Spotkał E. Maneta.

1865 r.- Po raz pierwszy wystawiał w Salonie kiedy jury zaakceptowało jego obraz "Scene of War in the Middle Ages".

1870 r.- Wybucha wojna francusko-pruska. Degas zaciągną się do Gwardii Narodowej.

Czytaj więcej

Wybrane obrazy

Więcej obrazów van Gogha w   GALERII

Styl artystyczny


W młodości próbował swych sił w wielofigurowych kompozycjach o tematach historycznych. Zarzucił je jednak dla współczesnej tematyki paryskiej, której był wnikliwym, chłodnym, czasem sarkastycznym obserwatorem. Malował świat wielkomiejskich rozrywek: balet, operę, cyrk, kabarety, wyścigi, kawiarnie. Głównym tematem jego twórczości była postać ludzka, widziana raczej jako ruchliwy ożywiony przedmiot niż istota duchowa.
Fascynowały go linie, rysunek. Interesował go ruch postaci, ruch perfekcyjnie wytresowanych ciał rasowych koni i tancerek.. Robił piękne fotografie, zrozumiał ile fotografia może nauczyć malarza w zakresie sposobów widzenia nowych, nieznanych lub zapomnianych. Jego kompozycje, jak kadry ruchomej kamery zatrzymują obraz pozornie nie uładzony i przypadkowy. Degas ukazuje baletnice nie we wdzięcznych „pozycjach”, ani pięknych baletowych pas. Na obrazach artysty poprawiają strój, ciężko przysiadają w czasie przerwy, drapią się, wiążą baletki. W cyklu pasteli zatytułowanym „Akty kobiet kąpiących się, myjących, wycierających, czeszących się i czesanych” Degas pokazał kobiece ciała podejrzane okiem niechętnym i niedyskretnym w sytuacjach intymnych i ukrywanych przed obcym wzrokiem. Rysunek jest bezwzględny w swej dociekliwości, szorstki i kanciasty mimo pastelowej techniki, zdumiewająco trafny, wyzbyty wszelkiej uduchowionej piękności.Rysunki te wiele zawdzięczają Japończykom zwłaszcz rysunkom Hokusaia i drzeworytom Utamaro, ale Degas nadał ich pozom i ruchom charakter bezwzględnego przymusu. Kobieta ukazywana jest jako wykonująca pracę, pracę celową, wymagającą koncentracji na zamierzonym celu i pewnego repertuaru ruchów odmiennego dla każdego z tych zajęć.
Degas, jak najwybitniejsi artyści tamtego czasu dążył do prawdy i szukał najtrafniejszych sposobów jej pokazania. Motywem jego artystycznego działania była perfekcja.

Rzeźba


Jedyną wystawę rzeźby w swoim życiu Degas miał w 1881 roku, kiedy wystawiał "The Little Fourteen Year Old Dancer", rzeźbę ponownie pokazaną tylko w 1920 roku, reszta prac rzeźbiarskich pozostała w rękach prywatnych aż do pośmiertnej wystawy w 1918 roku.

Badacze Degas doszli do wniosku, że rzeźby nie zostały stworzone jako pomoc do malarstwa, choć artysta zazwyczaj badał sposoby łączenia grafiki i malarstwa olejnego, rysunku i pasteli, rzeźby i fotografii. Degas przypisuje takią samą wagę do rzeźby jak do rysunku. "Rysunek jest sposobem myślenia, innego modelowania".

Po śmierci Degasa, jego spadkobiercy znaleźli w pracowni 150 rzeźb z wosku, wiele w ruinie.